Kahve Yanı Yazıları

kalk yerine yat.

Zihnime yazacak bir şeyler geldiğinde bir peçete olsun, bir otobüs kartının boş kalan yerleri olsun, bir beyaz kağıt olsun; bir an önce onları yazıya geçirmeyi isterim. Çekmecemde duran hem kendime ait hem de bir zamanlar başkasıyla paylaştığım defterler, onlarca karalama, gönderilmemiş mektuplar, sahnelenmeyi bekleyen senaryolar, şiir denemeleri, günlükler… Söz uçuyor, yazı kalıyor; yazmanın en güzel tarafı da bir zaman sonra aslında neyin, kimin doğru ve samimi olup olmadığını tüm çıplaklığıyla anlamanız oluyor. Şöyle bir bakıyorum da, onca yazılan şeyin arasında en doğru şey, yıllar önce anneme yazdıklarım. Gerisi laf-ı güzaf!

“kalk yerine yat.” okumaya devam et