Kahve Yanı Yazıları

‘çocuk.

Kardeşlik her zaman kan bağıyla olmuyor. Bir akarsuya benzeyen hayat, akıntısıyla sizi öylesine alıp götürüyor ki; çoğunlukla kalbi buz tutanlarla karşılaşsan da yolun arada bir seni kalbinden anlayanlarla da kesişiyor. Sanki hep gönül bağıyla bağlanmışsın da karşılaşman birazcık vakit almış gibi geliyor. Beraber gülüyorsun, beraber ağlıyorsun; tam anlamıyla. Beraber izliyorsun yanan ateşleri de, tükenen umutları da. Ama hepsine inat edip gülümsemeni de beraber takınıyorsun yüzüne, her seferinde çok daha fazla güçlenerek. O akarsu hiç durmuyor, akmaya devam ediyor; hikayene yeni sayfalar ekliyor.

“‘çocuk.” okumaya devam et