Kahve Yanı Yazıları

güiro.

Mevsimlerden kış güneşi vakti. Gözünü pencereye çevirdiğinde gördüğün güneşin içini ısıtma hissi ile kafanı uzattığında parmaklarından başlayıp tüm vücudunu ürperten üşüme hissinin birleştiği zamanlar. Bir öğle vakti güneşin bulutların ardına gizlenmeden bizimle buluştuğu son vakitlerini, (eğer beni kandırmadılarsa) Güney Amerika taraflarından geldiğine inandığım kahve çekirdeklerinin taze demlenmiş halleri ve kulaklığımda tınılayan Latin ezgileri ile değerlendirmeye çalışıyorum. Bugünkü yazıya da Latin müziklerinde kullanılan bir enstrüman ismini veriyor. Belki de çalmasını en sevdiğim.

“güiro.” okumaya devam et