Kahve Yanı Yazıları

hediye.

Uyku düzen’sizliğ’i diye bir şey var bu hayatta sayın okuyucu, gerçek yani. Güneş batıp akşam olduğunda, saatlerden bir saat evine ulaşıp da beyin kıvrımları arasında gezinen düşünceler ile başbaşa kaldıkça senden uzaklaşan uykuyu yakalama çabaları da gerçek . An geliyor, artık göz kapakların ‘bre bünye, biz yer çekimine bu kadar karşı koyamayız!’ diye isyan ediyor. Ortamda yanan mumların getirdiği parafin kokusu. Uykunun koynuna girmenle çıkman bir oluyor, adeta bir rüya. Ne zamandır sabahlara sinirli şiirlerle uyanıyorum ben. Nevrim dönüyor, dünya dönmüyor. Filmin sonunda bir gün doğumunu daha hediye olarak kabul ediyorsun kendine.

“hediye.” okumaya devam et