Kahve Yanı Yazıları

canım insanlar.

Saat 04:02, yine ara ara çatırdayan yorgun mobilya sesinden, için için hırıldayan buzdolabı sesinden, en sevilen çalma listesinin fonda çalan ezgilerinden ve kalemin kağıt ile her buluştuğunda çıkardığı sesten başka bir şeyin duyulmadığı; sokak köpeklerinin bile uyuduğu anlar. Günler uzuyor sayın okuyucu, bahsettiğim bu anlar bir yandan şafak sökümünün habercisi, bir yandan da insanın kendi içindeki aydınlanma çağını başlatan kıvılcımlar olarak tezahür ediyor. Kahve yanına sığınmış bir çağ…

“canım insanlar.” okumaya devam et