Kahve Yanı Yazıları

hişt.

Hani iki tarafındaki duvarların az sonra yıkılacakmış da altında kalacakmışsın hissi uyandırdığı dar sokaklar vardır ya sayın okuyucu… Her adımında giderek aşındığı aklına geldiği topuklarının çıkardığı sesin, sessiz ama bir o kadar da ıslak bu sokaktaki yankısı artık belli bir ritme ulaşmıştı. Gökyüzünden aralıksız düşen yağmur damlaları artık Metin’in saçlarından süzülmeye başlamış; ellerini ceplerine iyice sokup adımlarını sıklaştırmıştı. Ritmik topuk seslerini birdenbire nereden geldiğini anlamadığı ses bölmüştü: “hişt hişt!”

“hişt.” okumaya devam et